bir yıl daha geçti hayatımdan... koskocaman 365 gün geçti gitti.. bazı şeyleri kaybedince daha iyi anlıyor insan..
kaybettiğim 20 yılın değerini şimdi daha iyi anlıyorum..
boş geçirdiğim saatler dakikalar hatta saniyeleri bile arıyorum bazen...
bunun yanında dolu geçirdiğim saatler, dakikalar mutlu ediyor beni...
ne kadarda hızlı gelişiyor herşey...
teknolojiyi içimizde yaşıyorcasına hızlı yaşıyoruz hayatı...
bazen çocukluğum geliyor aklıma.. yaramazlıklarım geliyor.. gözlerim doluyor...
meğer en mutlu günlerimmiş o günler..
su gibi aktı, akıyor hayatım...
uçurtma uçurtmayı özledim...
topraktan ev yapmasını özledim...
kağıttan uçaklar yapıp fırlatmayı özledim...
yakartop oynamayı özledim...
dondurucu soğuklara karşı yaptığımız kartopu savaşlarını özledim...
misket oynamayı özledim..
evet.. ben çocukluğumu özledim.. gözümü açıp kapayıncaya kadar geçen o çocukluk yıllarımı özledim.. dünyadan habersiz, dertsiz, tasasız çocukluğumu özledim...
Neyse bunları geçtik. gelelim bugünkü dolu dolu geçirdiğim saatlere 
Bugün çok farklı bir gündü benim için. ilk olarak saatler 00:00'ı gösterir göstermez gelen mesajlar beni çok mutlu etti
mesaj gönderen bütün arkadaşlarıma burdanda teşekkür ediyorum
. bunun yanısıra eski arkadaşım ve ekip arkadaşlarımın hazırladığı parti vardı. özellikle ajansımızda çok kreatif düşünen arkadaşlarımız olduğundan hediyelerde çok kreatifti yani
kısaca süper bir gündü
şimdi sizlere bana verilen en kreatif hediyeyi hikayesiyle birlikte sunuyorum
Devamını oku »
bugün farklı bir gündü. bu sabah ajans'da bugüne kadar yapmadığımız bir şekilde değişim için konuştuk. peki neydi bu değişim? ajans içinde yaşanan irili ufaklı sıkıntıların giderilip, iş akışının düzenlenip gerekli yasal düzenlemelerin yürürlüğe konması içindi bugün kü toplantımız.konusuda ilginçtir: değişim için ajansın ve çalışanların yapması gerekenler..
aldığı işler olsun ürettiği işler olsun potansiyelini büyüten krizin parlak ajanslarından birisi olan ajansımız için bu değişime neden ihtiyaç duyduk?
çünkü daha iyisini yapabiliriz,
çünkü daha verimli çalışabiliriz,
çünkü daha çok kazanabiliriz,
çünkü biz genciz, yetenekliyiz, güçlüyüz, heyacanlıyız... Devamını oku »
parlak bir yazı dizisi geldi aklıma: farkında olmak. yaşarken sizinle beraber olan, nisbeten size bağlı olan olaylar dizisi.. veya global da düşünebiliriz bu diziyi, nasıl yorumlarsanız artık.. aklıma ne gelirse yazarım global yada kişisel umrumda değil.
Misal;
- günün 10 saati iş yerinde olmak üzere yaklaşık 15 saatimi bilgisayar başında geçirdiğimin
- ekran başında sağa sola yamulup elastik bir kıvama geldiğimin
- aslında herkesin tek bir amacı olduğunun
- ev ve işyerim arasındaki 40 dakikalık yolu müzik dinlemeden geçiremediğimin
- Bloğumun eksik sayfalarını(dosyalar,hakkımda vs.) hazırlamam gerektiğinin
Farkındayım!
insanlar bazen karşısındaki insan veya insanların ne düşündüğünü anlamak için olaylara onların bakış açısıyla bakmaya çalışır. bu sanıldığı kadar kolay birşey değildir.. bir insanın tam bir empati kurabilmesi için karşısındaki kişinin özniteliklerini iyi bilmesi gerekir.. hangi konularda ne tepki vereceğini hangi konularda daha hassas olduğunu bilmesi gerekir.. buda haftalar aylar hatta yıllar alabilir.
*uzmanlar empatiyi şöyle tanımlıyor: Empati veya eşduyum, bir başkasının duyguları, içinde
bulunduğu durum ya da davranışlarındaki motivasyonu anlamak ve
içselleştirmek demektir.
biz kendimizi karşımızdaki kişinin yerine koyarız ama bizim düşüncemiz ile onun düşüncesi onun düşünme tarzı onun yorumlama kabiliyeti onun o anki ruh hali çok farklı olabilir.. olasılık olarak tam bir empati için en olası çözümü bilmek gerekir.. Devamını oku »
Yerimde duramıyorum.. sürekli plan yapmam gerektiğini düşünüyorum..
öyle çok şey var ki kafamda ne yapacağımı şaşırıyorum bazen.. tv de
komedi dükkanı olduğunu unutarak kitap okumak istiyorum mesela.. araba
sürmek istiyorum cebinde 5 parasız.. sınavlarıma çalışmak istiyorum ama
gözüm yemiyor.. 4 sözel kitap hepside ansiklopedi gibi neresinden
başlasam bilemiyorum.. bazen öle canım sıkılıyor ki o an farklı bir
şeyler yapmak istiyor canım.. yapamıyorum.. çünkü ne yapacağımı
bilemiyorum bazen.. yine de olumlu bakıyorum hayata.. ne olursa olsun..
bütün negatif olayları pozitif yönleriyle değerlendiriyorum..
İnsan boşlukda hisseder ya kendini bazen o boşlukda kaybolacakmış gibi
hissediyorum kendimi.. dünyada olup bitenler insanları çıkmaz sokağa
sürüklüyor sanki.. her şey boş geliyor insana.. çalışmak.. çalışmak..
çalışmak.. sadece çalışmak.. paran yoksa aşık olamassın.. paran yoksa
gezemessin.. paran yoksa mutlu olamassın.. onun için çalışır insan..
kazanacağı para ile hayallerini gerçekleştirmek ister.. çok şeye sahip
olmak ister insan çok şeye.. bunun için daha çok çalışması gerekdiğini
düşünür.. kaybolan günlerini unutarak... Devamını oku »